« كتاب السين » سبب : السَّبَّب : ريسمانى و طنابى است كه با آن از درخت خرما بالا مىروند و جمع آن - اسباب - است . خداى تعالى گويد : ( فَلْيَرْتَقُوا فِي الْأَسْبابِ - 10 ص ) كه اشاره به معنى آيه : ( أَمْ لَهُمْ سُلَّمٌ يَسْتَمِعُونَ فِيهِ - 38 / طور ) ، يعنى : ( آيا نردبانى دارند كه بر آن به آسمان بالا مىروند و گفتارها مىشنوند ؟ ) . هر چيزى كه وسيلهء رسيدن به چيزى ديگر باشد - سبب ناميده مىشود . در آيه : ( وَ آتَيْناهُ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ سَبَباً فَأَتْبَعَ سَبَباً - 84 / كهف ) ( او را از هر چيزى سببى داديم و او آن را دنبال و پيروى كرد ) . و معنايش اين است كه خداى تعالى او را از هر چيزى ، شناختى و وسيله‌اى داده بود كه به آنها پيوسته شود و برسد ، سپس يكى از آن اسباب‌ها را پى گرفت و بر آن مبنا ، خداى گويد : ( لَعَلِّي أَبْلُغُ الْأَسْبابَ أَسْبابَ السَّماواتِ - 36 / غافر ) « 1 » يعنى بسا كه وسيله‌ها و اسبابى كه در آسمان به وجود مىآيد و حادث مىشود

--> ( 1 ) ازهرى در ذيل آيه : ( وَ تَقَطَّعَتْ بِهِمُ الْأَسْبابُ - 166 / بقره ) مىنويسد : ابن عبّاس مىگويد : اسباب - در .